บทที่ 52 2

捞尸人 บทที่ 52

==================================================

เมื่อวานตอนมื้อเย็น ถานเหวินปินบอกว่าสุดสัปดาห์นี้ที่ลานกว้างเมืองสือกั่งจะมีงานจับรางวัล

ในยุคนั้น อุตสาหกรรมสลากกินแบ่งในแผ่นดินใหญ่เพิ่งเริ่มจัดจำหน่ายได้ไม่นาน แต่กระแสการจับรางวัลก็เป็นที่นิยมอย่างมาก รูปแบบการจัดงานก็เข้าถึงประชาชนได้ง่ายมาก

ในลานกว้างนั้น สองข้างทางเต็มไปด้วยพนักงานขายที่สวมเครื่องแบบเดียวกัน ผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา สามารถซื้อได้ทั้งทีละใบหรือทีละกล่อง ซื้อเสร็จก็ขูดและรับรางวัลได้ทันทีที่หน้างาน

รางวัลที่หนึ่งมักจะเป็นรถยนต์ ซึ่งจะถูกจัดแสดงไว้บนที่สูงในตำแหน่งที่สะดุดตาที่สุด

หลี่จุยหย่วนรู้สึกว่า ทุกคืนก่อนนอนเขาเหมือนกำลังกำสลากกินแบ่งใบหนึ่งไว้ในมือ และเมื่อตื่นขึ้นมาก็คือช่วงเวลาของการรับรางวัล ยิ่งไปกว่านั้น ทุกครั้งก็มีรางวัลขั้นต่ำที่ดี และมักจะมีเรื่องน่าประหลาดใจเกิดขึ้นเสมอ

เช่นเช้านี้ ตอนที่เขาตื่นขึ้นมา ก็เห็นอาหลีสวมกระโปรงขี่ม้าลายปักสีทองเข้ม จับคู่กับเสื้อสีขาวท่อนบน ดูทั้งสง่างามและประณีต อาจเป็นเพราะเธอรับรู้ได้ถึงความชื่นชอบของเขา ช่วงนี้เธอจึงสวมกระโปรงขี่ม้าบ่อยขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

นี่เป็นผลมาจากการที่หลิวอวี้เหมยพร่ำสอนด้วยความหวังดีและพยายามห้ามปรามว่า “โอ๊ย หลานสาวของยายเอ๊ย ต่อให้เขาชอบเจ้ามากแค่ไหน ก็ใส่แบบเดิมทุกวันไม่ได้นะ เดี๋ยวจะเบื่อเอาได้ง่าย ๆ” ในห้องยังมีโต๊ะขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตัวหนึ่ง บนนั้นจัดวางพู่กัน กระดาษ และสีสันหลากหลายชนิด