บทที่ 51 (จบบริบูรณ์)

คนกู้ศพ ตอนที่ 51 (จบบริบูรณ์)

เด็กชายหลับตา ลุกขึ้นนั่ง ยื่นมือไปข้างหน้า แกล้งทำเป็นว่ายังมองไม่เห็น

ไม่นาน ปลายนิ้วอุ่นๆ ก็สัมผัสเปลือกตาของเขา แล้วค่อยๆ แง้มตาออก ใบหน้าของเด็กสาวอยู่ตรงหน้า มุมปากของเธอแม้จะโค้งเล็กน้อย แต่ก็ชัดเจนกว่าเมื่อก่อนมาก

เห็นได้ชัดว่าแค่เพียงชำเลืองมองเมื่อตื่นขึ้น เธอก็รู้แล้วว่าเด็กชายมองเห็นแล้ว

เพราะเขาคือระเบียงของเธอ แม้แต่ช่องว่างเล็กๆ ของม่านระเบียง ก็เป็นสายรุ้งที่สาดส่องสำหรับเธอ หลี่จุยหย่วนลงจากเตียง เดินไปที่ชั้นวางอ่างล้างหน้า ระยะทางสั้นๆ ในห้องนี้ เขากลับเดินแบบก้าวขาไม่สัมพันธ์กัน

เขาต้องหยุดเดิน กลัวว่าจะหกล้มหากเดินต่อไป

เขาเคยกังวลว่าวันหนึ่งเมื่อมองเห็นแล้วอาจจะไม่ชิน ตอนนี้ความกังวลนั้นกลายเป็นจริงแล้ว

หลี่จุยหย่วนรู้ดีว่าความสามารถในการเรียนรู้ของเขาแข็งแกร่งมาก ทำให้ช่วงที่ผ่านมาเขาใช้และพึ่งพา "ภาพความทรงจำ" มากเกินไป ตอนนี้เกิดความขัดแย้งระหว่างการรับรู้

หลับตาลง ทุกอย่างก็กลับเป็นเหมือนเดิม แต่สุดท้ายก็ต้องใช้ชีวิตโดยลืมตาอยู่ดี

เมื่อสงบสติอารมณ์ได้ หลี่จุยหย่วนปฏิเสธความช่วยเหลือของฉินหลี มือซ้ายถืออ่างล้างหน้า มือขวาจับกำแพงเดิน