บทที่ 42 章

捞尸人 第42章

เมื่อวานนี้ตอนที่เลขาจินร้องเพลงนี้บนเวทีละคร เธอร้องด้วยภาษาจีนกวางตุ้งที่ชัดเจนและเป็นมืออาชีพ แต่เด็กหนุ่มกลับไม่ค่อยชอบนัก

ทว่าในตอนนี้ แม้ภาษาจีนกวางตุ้งของเลขาจินจะไม่ชัดเจน แต่ความรู้สึกที่ถ่ายทอดออกมากลับดูเป็นธรรมชาติ เหมือนน้ำในแม่น้ำที่ไหลเข้าสู่คลองที่ขุดเตรียมไว้แล้วอย่างพอดิบพอดี เรื่องของเสียงเพลงนี่ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ ไม่ว่าจะปิดบังใบหน้าไว้ หรือแม้แต่เปลี่ยนหนังที่สวมใส่ ก็ยังฟังออกว่าเป็นใคร

ก่อนหน้านี้ตอนที่เลขาจินวางมือบนไหล่ของเขา ความรู้สึกคุ้นเคยได้บอกหลี่จุยหย่วนแล้วว่า ตอนนี้เธอคือใครกันแน่

ในทำนองเดียวกัน หากไม่มีอะไรผิดพลาด ผู้ที่อยู่เบื้องหลังฉากนองเลือดอันน่าสะพรึงกลัวเมื่อคืนนี้ ก็คือตัวตนที่ซ่อนอยู่ภายใต้หนังมนุษย์ของติงต้าหลินผู้นี้ มันต่างหากคือผู้บงการที่แท้จริงของที่นี่

นั่นหมายความว่า วิกฤตการณ์ของเขาในที่นี้ยังไม่จบสิ้น เพราะเสี่ยวหวงอิงที่อยู่ข้างกายมัน ก็เป็นเพียงตัวประกอบเท่านั้น ส่วนพวกพรายน้ำที่ถูกขุดขึ้นมา... ก็น่าจะเป็นฝีมือของมัน

หลี่จุยหย่วนพลันตระหนักได้ว่า แผนการเดิมที่เขาวางไว้ ทั้งตัวเขา เสี่ยวหวงอิง และพวกพรายน้ำ ต่างกลายเป็นเพียงตัวประกอบ ไม่สิ ยิ่งกว่าตัวประกอบเสียอีก เป็นเพียงฉากหลังเท่านั้น ส่วนตัวเขาและคุณทวดจะยังรักษาหนังที่สวมใส่อยู่บนร่างนี้ได้หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับความพึงพอใจของมันทั้งสิ้น

ดังนั้น เพลงที่ร้องและท่าทางก่อนหน้านี้ จึงเป็นคำใบ้ที่เสี่ยวหวงอิงส่งมาให้เขา