บทที่ 26 คนกู้ศพ

บทที่ 26: คนกู้ศพ

เมื่อเดินเข้าไปในร้านได้ไม่ถึงหนึ่งเมตร ก็จะพบกับแผ่นไม้กระดานขนาดใหญ่ตั้งขวางอยู่ บนนั้นแปะโปสเตอร์ภาพยนตร์ไว้เต็มไปหมด ทั้งเล็กและใหญ่ โดยภาพที่ใหญ่ที่สุดคือรูปของหวังจู่เสียน

ด้านซ้ายของแผ่นไม้เป็นทางเดินที่สามารถเดินเข้าไปข้างในได้ แต่มีข้อแม้ว่าต้องซื้อตั๋วที่โต๊ะเล็กๆ ด้านขวาของแผ่นไม้เสียก่อน

หลังโต๊ะตัวนั้นมีผู้หญิงวัยสามสิบต้นๆ นั่งอยู่ เธอสวมเสื้อกล้ามสีแดงกับกางเกงยีนส์ รูปร่างสูงโปร่ง คอเสื้อกล้ามค่อนข้างกว้าง ทำให้เห็นรอยสักรูปผีเสื้อที่ไหปลาร้าของเธอได้อย่างชัดเจน

ในขณะนั้น มือซ้ายของเธอคีบบุหรี่ ส่วนมือขวากดเครื่องเพจเจอร์ เธอถามโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองว่า "กี่คน?"

"สี่คนครับพี่เหมย ไม่เจอกันพักใหญ่ พี่สวยขึ้นอีกแล้วนะเนี่ย"

"พี่เหมย พี่เขยไม่อยู่เหรอครับ วันนี้พี่เฝ้าร้านคนเดียวเหรอ?"

พานจื่อและเหลยจื่อรีบจ่ายเงินพร้อมกับเอ่ยปากเอาใจ

อันที่จริงพวกเขาไม่ได้สนิทกับพี่เหมยขนาดนั้น แต่ด้วยวัยที่กำลังก้ำกึ่งระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่ ขอแค่ปากหวานและรู้จักสังเกตสถานการณ์ ในช่วงที่ลูกค้าไม่เยอะนัก พวกเขาก็สามารถซื้อตั๋วหนังเรื่องเดียวแล้วหน้าด้านเนียนดูต่อได้อีกเรื่องสองเรื่อง

พี่เหมยเก็บเงินเข้าลิ้นชักแล้วหยิบตั๋วออกมาสี่ใบ พ่นควันบุหรี่ออกมาพลางด่าทอ: