เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 4: คนกู้ศพ
เมื่อหลี่ซานเจียงแบกหลี่จุยหย่วนกลับมาถึงบ้าน ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวนวลราวกับท้องปลา
ชุยกุ้ยอิงรับตัวเด็กน้อยไปดูแล หลังจากหลี่ซานเจียงพูดคุยกับหลี่เหวยฮั่นอยู่ครู่หนึ่งเขาก็จากไป
หลี่จุยหย่วนถูกวางลงบนเตียงเสื่อ เขาหลับตาลงได้เพียงครู่เดียวก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง
เขานอนไม่หลับ ทุกครั้งที่หลับตาลง ภาพของเสี่ยวหวงอิงที่กำลังเต้นรำอยู่ในบ่อปลาก็ปรากฏขึ้นมาในหัว
ชุยกุ้ยอิงและหลี่เหวยฮั่นไม่ได้เข้าไปพักผ่อนในห้องนอน แต่กลับนั่งอยู่ในห้องครัว
ผู้หญิงคนนั้นถูนิ้วมือไปมาไม่หยุดจนผิวเริ่มแดงก่ำ ส่วนผู้ชายก็นั่งสูบยาสูบน้ำเต้าไม่ขาดสาย พ่นควันออกมาเป็นระลอก
เมื่อเห็นว่าฟ้าเริ่มสว่างแล้ว ชุยกุ้ยอิงจึงลุกขึ้นพูดว่า "ฉันไปทำมื้อเช้าให้พวกเด็กๆ ก่อนนะ"
หลี่เหวยฮั่นพ่นควันออกมาแล้วกล่าวว่า "ยังเช้าเกินไป"
ชุยกุ้ยอิงจำต้องนั่งลงตามเดิม พลางมองสามีของตน "แล้วต้องรอถึงเมื่อไหร่คะ?"