บทที่ 125 สั่งสอนหลินอวี๋เฟย หนังหน้าพวกแกสองคนเอาไปเฝ้าเมืองให้ขงเบ้งได้เลย

บทที่ 125 สั่งสอนหลินอวี๋เฟย หนังหน้าพวกแกสองคนเอาไปเฝ้าเมืองให้ขงเบ้งได้เลย

เฉียวอี้ซูหน้าแดงขึ้นมา ถึงค่อยรู้ตัวว่าคำพูดเมื่อครู่ของตัวเองฟังดูคลุมเครืออยู่บ้าง

แต่พอเธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก็เห็นสายตาของเซียวสือเหยี่ยนกำลังมองไปทางพนักงานบริการคนนั้น

เฉียวอี้ซูเริ่มไม่ค่อยพอใจขึ้นมา เธอสวยสู้พนักงานบริการคนนั้นไม่ได้หรือไง

อีกอย่าง เธอก็กินน้ำตาลเข้าไปไม่น้อย หน้าอกหน้าใจเองก็มีไม่น้อยเหมือนกัน

เธอเผลอเชิดอกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เซียวสือเหยี่ยนถอนสายตากลับมา พลางคิดในใจว่าฝีมือของพ่อครัวที่ภัตตาคารใหญ่ของรัฐแห่งนี้ไม่เลวเลย

เมื่อครู่เขามองผ่านหน้าต่าง เห็นว่าพ่อครัวใหญ่คนนั้นมีฝีมือโยนกระทะดีมาก ฝีมือควบคุมไฟก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน