บทที่ 90 ช่วยหนุนอีกแรง ใช้ใจกว้างกับของคนอื่น

บทที่ 90 ช่วยหนุนอีกแรง ใช้ใจกว้างกับของคนอื่น

“แก!” ฉู่เจียวเจียวแทบจะโมโหตาย “คนอย่างแกนี่มัน…”

หลินอวี๋เฟยเองก็ขมวดคิ้ว พูดว่า “เซียวสือเหยี่ยนใช่ไหม? กับผู้หญิงน่ะ พูดจาสุภาพหน่อยจะดีกว่า”

เซียวสือเหยี่ยนหยิบแผ่นแป้งน้ำตาลขึ้นมากัดคำหนึ่ง แล้วเหลือบมองหลินอวี๋เฟย ถามว่า “นายเป็นใคร?”

หมาแมวที่ไหนก็ยังอุตส่าห์ออกหน้าแทนคนอื่น

หลินอวี๋เฟยขมวดคิ้วอีกครั้ง “ฉันคือหลินอวี๋เฟย เป็นเยาวชนผู้มีการศึกษาไปชนบทเหมือนกัน อีกอย่างยังเป็นเพื่อนของฉู่เจียวเจียวกับเฉียวอี้ซู พวกเราโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก”

เพื่อน?

เซียวสือเหยี่ยนหัวเราะเยาะ หลินอวี๋เฟยคงอยากบอกว่าตัวเองเป็นเพื่อนสมัยเด็กของพวกเธอสินะ?

จะเอาทั้งสองทางเลยหรือไง?