บทที่ 89 คิดไปเอง ฉู่เจียวเจียว แกกินขี้มาหรือไง

บทที่ 89 คิดไปเอง ฉู่เจียวเจียว แกกินขี้มาหรือไง

ตอนเที่ยง เซียวสือเหยี่ยนพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง

รถไฟจอดเทียบสถานี มีคนลงจากรถ และมีคนขึ้นมา

เซียวสือเหยี่ยนไม่รู้สึกถึงอันตราย จึงไม่ได้ลืมตาขึ้น

ทางด้านตู้เจี้ยนหยางกับตู้สือหลิงเองก็สงบลงได้บ้างแล้ว

ตู้เจี้ยนหยางยังคงครุ่นคิดว่าเซียวสือเหยี่ยนกลับชาติมาเกิดหรือไม่ เหตุใดการแสดงออกของเขาถึงแตกต่างจากชาติก่อนโดยสิ้นเชิง

“หรือเป็นเพราะปรากฏการณ์ผีเสื้อที่เกิดจากการกลับชาติมาเกิดของฉันเท่านั้น?”

ตู้เจี้ยนหยางไม่ค่อยเชื่อเท่าไร

ส่วนตู้สือหลิงก็ทำอะไรไม่ได้ หญิงชรากับเด็กแสบจ้องเธออยู่ตลอด

แค่ตู้สือหลิงขยับห่อสัมภาระ สายตาของทั้งสองคนก็จะขยับตามเธอไปด้วย