เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ลี่เฉินส่ายหน้าอย่างหงุดหงิด “ลี่เจวียนรู้เรื่องที่เธอไม่ใช่เสี่ยวฟาง แล้ววิ่งกลับไปบอกแม่ของฉัน พอแม่รู้ว่าเธอไม่ใช่เสี่ยวฟางก็อาการกำเริบขึ้นมาทันที ก่อนหน้านี้ฉันมาหาเธอแล้วแต่เธอไม่อยู่ ออกไปข้างนอก ฉันจึงต้องมาอีกครั้ง”
ลี่เฉินส่ายหน้าอย่างกลัดกลุ้มแล้วพูดว่า “ลี่เจวียนรู้เรื่องที่เธอไม่ใช่เสี่ยวฟาง จึงรีบกลับไปบอกแม่ของฉัน พอแม่รู้ว่าเธอไม่ใช่เสี่ยวฟาง อาการก็ทรุดลงอีกทันที ก่อนหน้านี้ฉันเคยมาหาเธอแล้ว แต่เธอไม่อยู่ ออกไปข้างนอก ฉันเลยต้องรีบมาอีกครั้ง”
“รอเดี๋ยวนะ ฉันเก็บของอีกหน่อยแล้วจะไป” เสี่ยวเสี่ยวตอบรับ
“รอฉันเดี๋ยว ฉันเก็บของสักหน่อยแล้วจะไป” เสี่ยวเสี่ยวตอบ
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่บ้านตระกูลจ้าว ป้าเถียนดีกับเธอมาก อาจเป็นเพราะตอนนั้นมองเธอเป็นลูกสะใภ้ แต่ตัวป้าเองก็นิสัยดี อย่างน้อยก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยดูถูกเธอ ตอนนี้ป้าป่วย เธอควรไปช่วยดูสักหน่อย อีกอย่างเธอเป็นหมอ ป้าเป็นคนไข้ หากช่วยได้ก็ควรช่วย
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ตระกูลจ้าว ท่านน้าเถียนดีกับเธอมาก บางทีนั่นอาจเป็นเพราะมองเธอเป็นลูกสะใภ้ก็ได้ แต่ท่านน้าเองก็เป็นคนดี อย่างน้อยที่ผ่านมาไม่เคยดูถูกเธอเลย ตอนนี้ท่านน้าป่วย เธอก็ควรไปช่วย อีกอย่างเธอเป็นหมอ ส่วนท่านน้าเป็นคนไข้ หากช่วยอะไรได้ก็ควรช่วยสักหน่อย
เธอถอดผ้ากันเปื้อนออก โชคดีที่ห้องพักเล็ก แค่ทำความสะอาดง่าย ๆ ก็เสร็จแล้ว
เธอถอดผ้ากันเปื้อนออกจากตัว โชคดีที่หอพักมีขนาดเล็ก แค่ทำความสะอาดง่าย ๆ ก็พอแล้ว