เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เถียนฮวามองไปทางจ้าวลี่เฉิน แต่จ้าวลี่เฉินกลับถลึงตาใส่จ้าวลี่เจวียน
เถียนฮวามองไปทางจ้าวลี่เฉิน แต่จ้าวลี่เฉินกลับจ้องเขม็งไปทางจ้าวลี่เจวียน
“พี่ อย่ามองฉันแบบนั้นสิ…” จ้าวลี่เจวียนรู้สึกขนลุกจนเย็นวาบไปถึงแผ่นหลังเพราะสายตานั้น ตอนนี้เธอเองก็กลัวแล้ว ไม่คิดเลยว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้
“พี่ อย่ามองฉันแบบนั้น…” จ้าวลี่เจวียนรู้สึกขนลุกจนเย็นวาบไปถึงแผ่นหลัง ตอนนี้เธอก็กลัวขึ้นมาแล้วเหมือนกัน คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้
เถียนฮวาเดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น “พูดมา ใช่เธอเขียนจดหมายไปหาตระกูลหลี่หรือเปล่า ไม่อย่างนั้นหลี่เสี่ยวฟางจะรู้เรื่องที่พี่ชายเธอมีชะตาข่มภรรยาได้อย่างไร!”
เถียนฮวาเดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น “พูดมา เธอเป็นคนเขียนจดหมายไปหาตระกูลหลี่ใช่ไหม ไม่อย่างนั้นหลี่เสี่ยวฟางจะรู้เรื่องที่พี่ชายของเธอมีดวงพิฆาตภรรยาได้ยังไง!”
จ้าวลี่เจวียนทำหน้าท่าทางน้อยใจขึ้นมาทันที “แม่ ฉันสาบานนะว่าไม่ได้ทำจริง ๆ…”
จ้าวลี่เจวียนรีบทำหน้าตัดพ้อ “แม่ ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่ได้ทำจริง ๆ…”
แม้แต่แม่ก็ยังโกรธ คราวนี้ลี่เจวียนจึงรีบแก้ต่าง
แม้แต่แม่ก็ยังโกรธขึ้นมา คราวนี้ลี่เจวียนจึงรีบแก้ตัว