เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 230.พระสนมม่อเฟย ท่านคงไม่อยากให้…
เมื่อแผนแรกไม่ได้ผล องค์ชายห้าก็รีบเบนเข็มไปเป้าหมายต่อไป นั่นคือ ตู๋กูอวิ๋นเฮ่อ
เขาใช้ข้ออ้างเรื่องความดีความชอบที่เหน็ดเหนื่อยมานาน ดันการเลื่อนขั้นให้ตู๋กูอวิ๋นเฮ่อไปรับตำแหน่งราชครู ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีแต่ชื่อ เพื่อริบอำนาจบริหารทั้งหมดไปจากเขา
ทว่า เมื่ออัครเสนาบดีคนใหม่เข้ารับตำแหน่ง กลับพบว่าตัวเองเป็นเหมือนแม่ทัพที่ไม่มีทหารให้สั่งการเลย
ไม่ว่าเขาจะออกคำสั่งอะไรไป บรรดาขุนนางก็อ้างนู่นอ้างนี่ เตะถ่วงเวลาไปเรื่อย ทำให้การบริหารราชการแผ่นดินเหมือนติดอยู่ในปลักโคลน ขยับเขยื้อนไปไหนไม่ได้เลย
ที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะตู๋กูอวิ๋นเฮ่อได้ทำตามแผนของเซียวจวินหลิน โดยการเอาข้อมูลลับด้านมืดของบรรดาขุนนาง ที่เขารวบรวมมาหลายปี ทำการคัดลอกโดยไม่ระบุชื่อ แล้วแอบส่งไปให้ขุนนางแต่ละคนอย่างลับๆ
เมื่อทุกคนรู้สึกว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในอันตราย ก็ทำได้เพียงใช้วิธีดื้อแพ่งแบบเงียบๆ เพื่อต่อต้านอัครเสนาบดีคนใหม่