​บทที่ 229.องค์ชายห้าไล่กัดคนไปทั่ว

บทที่ 229.องค์ชายห้าไล่กัดคนไปทั่ว

มือของเซียวจวินหลินกุมข้อเท้าอันเรียวงามของหลี่เจาฮวาไว้อย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วลากไล้ไปตามฝ่าเท้าของนางเบาๆ

หลี่เจาฮวารู้สึกซาบซ่านไปทั้งตัวในพริบตา “จั๊กจี้นะ!”

เซียวจวินหลินมองดูท่าทางที่เย้ายวนจนแทบจะทนไม่ไหวของนาง ใครจะไปคิดล่ะ ว่าฮองเฮาผู้สูงศักดิ์ เป็นถึงพระมารดาของแผ่นดิน เวลาอยู่ต่อหน้าเขา จะมีท่าทีที่ขัดแย้งกับภาพลักษณ์ภายนอกได้ขนาดนี้

“ถ้าฮองเฮาทนไม่ไหว ก็ไม่ต้องทนหรอกพะยะค่ะ เพื่อเป็นการตอบแทนฮองเฮา วันนี้พระองค์อยากจะสนุกนานแค่ไหน ก็ตามพระทัยเลยพะยะค่ะ”

เซียวจวินหลินพูดยังไม่ทันจบ หลี่เจาฮวาก็เป็นฝ่ายโน้มตัวเข้ามาจูบเขาเสียแล้ว

นี่เป็นครั้งแรก ที่นางจูบใบหน้าอันหล่อเหลาแต่แฝงไปด้วยความร้ายกาจนิดๆ ของเซียวจวินหลิน ในขณะที่ยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน

พายุสวาทอันดุเดือด ได้เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง

……

เนิ่นนานหลังจากนั้น เซียวจวินหลินก็จากไปอย่างเงียบเชียบ