กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 183.โฉมหน้าที่แท้จริงขององค์ชายห้า
“ฝ่าบาทน่ะ ทรงจับตาดูท่านอยู่ตลอดเวลานั่นแหละ!”
น้ำเสียงของเฉินจิ้งลอยลมและแหลมเล็ก แฝงความเย็นยะเยือก
ทว่า พูดยังไม่ทันขาดคำ เขาก็รู้สึกตาพร่ามัวไปชั่วขณะ
“เพียะ!”
เสียงตบหน้าดังก้องกังวาน โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ฝ่ามือหนักๆ ก็ฟาดฉาดลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นของเขาราวกับสายฟ้าแลบ
แรงตบมหาศาลนี้ ทำเอาเฉินจิ้งถึงกับเซถลา หมุนคว้างอยู่กับที่ครึ่งรอบ เกือบจะล้มหัวคะมำลงไปกองกับพื้น
เขายกมือขึ้นกุมแก้มที่ร้อนผ่าวและเจ็บแปลบ สมองอื้ออึงไปหมด ไม่สามารถดึงสติกลับมาได้ในทันที
ใคร? ในที่นี้ยังมีใครกล้าตบหน้าเขาอีกหรือ?
เขาเป็นถึงขันทีคนสนิทของฝ่าบาท ในเมืองหลวงแห่งนี้ มีใครบ้างที่ไม่รู้จักเขา?