​บทที่ 182.อำนาจราชสำนักครอบงำ

บทที่ 182.อำนาจราชสำนักครอบงำ

หน้าจวนเจิ้นเป่ยอ๋อง ละครฉากใหญ่ที่เริ่มจากคดีลักลอบขนของเถื่อน จบลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างราบคาบขององค์ชายสี่ เจียงรุ่ย

เขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ใบหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธ การถูกหนานกงหงอวี๋และเซียวจวินหลินร่วมมือกันซ้อนแผนตลบหลังท่ามกลางสายตาผู้คนมากมาย ทำให้เขาเสียหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

องค์ชายหก เจียงเฉิน มองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในใจรู้สึกเลื่อมใสในสติปัญญาของเซียวจวินหลินอย่างสุดซึ้ง

เขาเดินเข้าไปประสานมือคำนับเซียวจวินหลินด้วยความจริงใจ แววตาเปี่ยมไปด้วยความเคารพ

“พี่จวินหลิน วันนี้ถ้าไม่ได้ท่าน ข้าคงถูกโคลนสาดใส่จนจมมิดไปแล้ว หนี้แค้นนี้ ข้าจะจดจำไว้ และบุญคุณครั้งนี้ ข้าก็จะต้องทดแทนอย่างแน่นอน!”

เซียวจวินหลินมองใบหน้าที่ดูจริงใจของเขา แล้วพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มบางๆ

แต่ในใจกลับลอบหัวเราะเยาะ ละครฉากเด็ด มันเพิ่งจะเริ่มขึ้นต่างหากล่ะ