บทที่ 167.เข้าตีตะวันออก โจมตีตะวันตก

บทที่ 167.เข้าตีตะวันออก โจมตีตะวันตก

กลางดึก

รถม้าหรูหราคันหนึ่งแล่นผ่านถนนใหญ่ ก่อนจะไปหยุดนิ่งอยู่ที่ประตูหลังของที่พักรับรองคณะทูต

เสียนเฟยสวมเสื้อคลุมกันลม ค่อยๆ ก้าวลงจากรถม้าโดยมีนางกำนัลคอยประคอง

ด้านหลังของนาง มีเงาดำสายหนึ่งลอบตามมาเงียบๆ นั่นก็คือ เย่เทียนเช่อ

เขาเดินตามหลังเสียนเฟยห่างไปเพียงครึ่งก้าว สูดลมหายใจลึก ทำทีเหมือนกำลังผ่อนคลายอารมณ์ แต่แท้จริงแล้วกำลังสูดดมกลิ่นหอมกรุ่นจากเรือนร่างของเสียนเฟย

สีหน้าของเขาเคลิบเคลิ้มเล็กน้อย ก่อนจะพูดจาแฝงนัยยะ

“พระสนม องค์ชายหกก็ทรงเป็นเพียงมนุษย์เดินดินธรรมดา การเกิด แก่ เจ็บ ตาย หรือเคราะห์ดีเคราะห์ร้าย ล้วนเป็นเรื่องสัจธรรมนะพะยะค่ะ”