​บทที่ 162.ข้าไปแล้ว พวกเจ้าก็ไม่พอใจอีก

บทที่ 162.ข้าไปแล้ว พวกเจ้าก็ไม่พอใจอีก

ที่พักรับรองคณะทูตต้าเหยียน

แสงไฟสว่างไสว บรรยากาศตึงเครียดและหนักอึ้ง

“ท่านแม่ทัพ! ไอ้เซียวจวินหลินนั่นมันรังแกกันเกินไปแล้ว สั่งลูกน้องให้ลงมือฆ่าคนของเราระหว่างงานเลี้ยงแบบหน้าด้านๆ นี่มันจงใจหยามเกียรติต้าเหยียนของเราชัดๆ!”

“ข้าน้อยขอออกศึก! ขอทหารให้ข้าแค่ห้าสิบนาย! ข้าจะบุกไปเหยียบจวนเจิ้นเป่ยอ๋องให้ราบเป็นหน้ากลอง เพื่อล้างแค้นให้พี่น้องของเรา!”

รองหัวหน้าคณะทูตและเหล่าขุนพลต่างตาแดงก่ำ โกรธแค้นแทบคลั่ง

หนานกงหงอวี๋นิ่งเงียบไม่พูดจา นางใช้ความคิดอยู่นาน ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับกลุ่มคนที่กำลังเดือดดาล

“ข้ารู้ว่าพวกเจ้าโกรธ”