กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 96.ใครบอกว่าข้าไม่เอานาง?
“ใครบอกว่า... ข้าไม่เอานาง?”
น้ำเสียงเนิบนาบ กังวานใสแต่เย็นเยียบ แฝงแววเย้าแหย่แต่ก็เผด็จการ
ราวกับฟ้าผ่าเปรี้ยงลงกลางห้องโถงที่จอแจ เสียงของทุกคนหยุดกึก หันขวับไปมองที่ประตูเป็นตาเดียวกัน
เห็นเซียวจวินหลินในชุดดำสนิทดุจหมึก ยืนมือไพล่หลัง มองละครฉากนี้ด้วยสายตาเย็นชา
ข้างกายเขา มีขันทีหนุ่มคนที่เพิ่งประกาศพระราชเสาวนีย์และกำลังจะกลับยืนอยู่ด้วย
ขันทีผู้นั้นหน้าตาตื่นกลัว อยากจะหนีแต่ไม่กล้าหนี เห็นได้ชัดว่าถูกเซียวจวินหลินขวางไว้
“เซียว... เซียวจวินหลิน?”
“เขามาได้ยังไง?”
ญาติๆ ตระกูลเสิ่นมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าเปลี่ยนจากตกใจ เป็นดูถูก