​บทที่ 91.ถ้าท่านมา... ข้าก็ยอมให้ท่าน

บทที่ 91.ถ้าท่านมา... ข้าก็ยอมให้ท่าน

ฝนโลหิตยังคงโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า

ห้วงเวลาคล้ายถูกหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

ลานกว้างหน้าจวนที่เคยคึกคักจอแจเมื่อเพียงวินาทีก่อน บัดนี้กลับเงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก

ทุกคนราวกับถูกมนตร์สะกดตรึงร่างเอาไว้ ต่างยืนแข็งทื่อ นัยน์ตาเบิกโพลง สีหน้าของทุกคนสะท้อนคำคำเดียวกันออกมาว่า...

หวาดกลัว

สายตาของทุกคู่จับจ้องไปที่กลางลาน

ที่นั่น มีร่างของทูตดาวอังคารที่ถูกแยกส่วนออกอย่างเป็นระเบียบ เลือดและเครื่องในไหลนองพื้น กลายเป็นภาพวาดสีเลือดอันสยดสยองและแปลกประหลาด

ส่วนดาบยักษ์สีดำทมิฬที่เป็นต้นเหตุ หลังจากวาดวิถีโค้งอันงดงามและปลิดชีพกลางอากาศ ก็ร่วงลงปักฉึกบนแผ่นหินข้างเท้าเซียวจวินหลิน ใบดาบสั่นไหวส่งเสียงวิ้งๆ ไม่หยุด