บทที่ 75.ยืนยันข้อสันนิษฐาน

บทที่ 75.ยืนยันข้อสันนิษฐาน

สามชั่วยามผ่านไป

ราตรีดำดิ่งลึกสุดหยั่ง

ไออุ่นยังคงหลงเหลือ

กลิ่นหอมรัญจวนยังไม่จางหาย เยว่ชิงเอ๋อร์นอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มแพรไหมราวกับลูกจิ้งจอกที่เกียจคร้าน นางหลับสนิทไปนานแล้ว แต่รอยยิ้มหวานแห่งความสุขสมยังคงแต้มอยู่ที่มุมปาก

แต่เซียวจวินหลินลุกขึ้นแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

เขายืนอยู่ริมหน้าต่าง ในช่วงเวลาแห่งปราชญ์ ความคิดปลอดโปร่งโล่งสบาย ดวงตาแจ่มใสไร้ความง่วงงุน

บทสนทนากับองค์หญิงไป๋เยว่ ได้ปลดล็อกเงื่อนตายในสมองของเขา

ราชโองการของฮ่องเต้ที่ดูปกติจนไร้ที่ตินั้น แท้จริงแล้วคือช่องโหว่ที่ใหญ่ที่สุด