​บทที่ 48.ทิศทางลมเปลี่ยน

บทที่ 48.ทิศทางลมเปลี่ยน

“ท่านแม่ทัพใหญ่พิชิตตะวันตก!”

ใครสักคนอุทานขึ้นมา บรรดาขุนพลทั้งหลายไม่ว่าจะยศสูงต่ำ ต่างยืดอกตรงพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย โค้งคำนับชายชราด้วยความเคารพสูงสุด แววตาเต็มไปด้วยความศรัทธา

แม้แต่กั๋วกงซูเฉิงและขันทีคนสนิทของฮ่องเต้ ก็ยังหน้าเปลี่ยนสี รีบเก็บอาการ ปั้นหน้าเคร่งขรึม ก้มหน้าแสดงความเคารพ

แม่ทัพใหญ่พิชิตตะวันตก! แม้จะวางมือไปแล้ว แต่ก็ยังเป็นเสาหลักค้ำจุนจิตใจของชาวต้าเซี่ยเสมอมา

แต่ท่านผู้เฒ่ามาทำอะไรที่จวนเจิ้นเป่ยอ๋องในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้? หรือจะมีนัยสำคัญอะไรแอบแฝง?

ท่านแม่ทัพใหญ่ไม่ชายตามองคนอื่น เดินดุ่มๆ ไปหน้าโลงศพ จุดธูปสามดอกไหว้ด้วยตัวเอง จากนั้นก็หันกลับมา สายตาดุดันดุจพยัคฆ์ กวาดมองไปทั่วโถง ก่อนจะหยุดอยู่ที่อ่างไฟข้างมือเซียวจวินหลิน

“จดหมาย เผาแล้วรึ?”

“เผาแล้วขอรับ” เซียวจวินหลินตอบอย่างไม่ถ่อมตัวและไม่แข็งกร้าว