กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 46.วันแต่งตั้งอ๋อง คือวันตายของเจ้า
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้ามืดครึ้ม เมฆสีตะกั่วก่อตัวหนาทึบ เหมือนฝนกำลังจะตก
หน้าประตูจวนเจิ้นเป่ยอ๋องคลาคล่ำไปด้วยรถม้าและผู้คน
ขุนนางผู้มีหน้ามีตาในเมืองหลวงแทบทุกคนได้รับเทียบเชิญและมาร่วมงานอย่างพร้อมเพรียง
งานศพของพ่อบ้านคนหนึ่ง กลับมีขนาดใหญ่โตโอฬาร ราวกับงานศพเชื้อพระวงศ์ก็มิปาน
ธงขาวปลิวไสวไปทั่วทั้งจวนตามแรงลม
ภายในห้องโถงไว้อาลัย เซียวจวินหลินสวมชุดไว้ทุกข์สีขาวล้วน คาดผ้าดิบที่ศีรษะ ใบหน้าซูบตอบ ดวงตาบวมแดง สภาพเหมือนคนหัวใจสลาย ใครเห็นเป็นต้องชมว่าซื่อจื่อช่างเป็นคนกตัญญูรู้คุณ