​บทที่ 36.ความรู้พลิกชะตา

บทที่ 36.ความรู้พลิกชะตา

สิ้นคำพูด ทั้งโรงงานตกตะลึง

ลงมือเอง?

ซื่อจื่อผู้สูงศักดิ์ที่วันๆ ไม่เคยหยิบจับอะไรหนักกว่าพู่กัน จะมาทำงานไม้ด้วยตัวเอง?

ว่านเฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลิงโลดในใจ นี่มันเจ้าเอาหน้ามาให้ข้าตบชัดๆ จะโทษใครไม่ได้นะ

“ดี!” เขาตบโต๊ะรับคำทันที กลัวเซียวจวินหลินจะเปลี่ยนใจ

“ในเมื่อท่านซื่อจื่อมีอารมณ์สุนทรีย์อยากลองทำ พวกข้าก็ขอล้างตารอชม เด็กๆ! เตรียมไม้และเครื่องมือที่ดีที่สุดมาให้ท่านซื่อจื่อเดี๋ยวนี้!”

เขาอยากจะเห็นนักว่า ไอ้ขยะที่เก่งแต่ปากคนนี้ พอเหงื่อแตกพลั่ก จับกบไสไม้ยังไม่เป็น จะมีสภาพน่าสมเพชขนาดไหน