กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 15.ขอฝ่าบาทโปรดแต่งตั้งซื่อจื่อขึ้นครองตำแหน่ง ผู้บัญชาการกองทัพเจิ้นเป่ย
ลานหน้าประตูจูเชวี่ย เกิดความเงียบงันดุจป่าช้า
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่องค์ชายสาม เจียงจ้าน ซึ่งกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับเสาแดงต้นใหญ่ด้วยท่าทางอุจาดตาและบ้าคลั่ง
แววตาของเหล่าขุนนางเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเหยียดหยาม ส่วนชาวบ้านที่มาร่วมไว้อาลัยเจิ้นเป่ยอ๋อง ต่างแสดงสีหน้ารังเกียจขยะแขยง ราวกับกำลังมองดูสิ่งปฏิกูล
เกียรติยศของราชวงศ์ ถูกความอัปยศของเจียงจ้านเหยียบย่ำจนป่นปี้ไม่มีชิ้นดี
“ไอ้ลูกทรพี! ไอ้ลูกเวร!”
ข้างบัลลังก์มังกร ฮ่องเต้เจียงเฉียนยวนโกรธจนตัวสั่นเทิ้ม ใบหน้าเหี่ยวย่นแดงก่ำจนกลายเป็นสีม่วง เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนเต้นตุบๆ