0152

⬢⬢⬢

ตอนที่ 152 ฉู่เหลียง ผู้มีจิตใจเมตตา

หลังจากคมมีดผ่านไป ทั่วทั้งโถงใหญ่ก็เงียบสงัดลง

นอกโถงเสียงฟ้าร้องดังครืน ลมพายุพัดกระหน่ำฝนตกหนัก ทว่าภายในโถงกลับไม่มีผู้ใดเอ่ยปาก เงียบงันจนน่าประหลาด

สายฟ้าที่แลบแปลบปลาบเป็นครั้งคราวนั้นส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิด ฉู่เหลียงที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าโถงใหญ่ดูคล้ายปีศาจจากขุมนรก มือถือกระบี่เล่มยาว เงาร่างปรากฏวูบวาบ

เหตุใดเขาถึงแข็งแกร่งปานนี้?

คำถามนี้ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของทุกคนแทบจะในเวลาเดียวกัน

คมมีดเมื่อครู่นี้น่าสะพรึงกลัวเกินไปจนตัดทำลายความมั่นใจของทุกคน ส่งผลให้ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่มีใครกล้าก้าวไปข้างหน้าอีกแม้แต่ก้าวเดียว

“จะทำอย่างไรดี……ต้องถ่วงเวลาไว้ ถ่วงเวลาจนกว่ากำลังคนจากที่ว่าการเมืองจะมาถึง”