0151

⬢⬢⬢

ตอนที่ 151 คืนฝนเลือด

ฉู่เหลียง!

เขากลับมาเพียงลำพัง!

ภายนอกโถงใหญ่ ลมพายุพัดโหมกระหน่ำ ฝนเทลงมาดังห่าใหญ่ ทั่วทั้งผืนฟ้าดินมืดมิดและกดดัน

ผู้คนในโถงต่างตกตะลึง ต่างพากันชักอาวุธออกมาแล้วแผดเสียงตะคอก

“ใจกล้านัก!”

“ฉู่เหลียง ใครให้ความกล้าแก่เจ้า?”

ร่างกายของพวกเขาตึงเกร็ง มิใช่เพราะเกรงกลัวฉู่เหลียง แต่เพียงเกรงว่าฉู่เหลียงจะมีปรมาจารย์แห่งขอบเขตหลอมผิวหนังหนุนหลังอยู่

ในสายตาของพวกเขา ฉู่เหลียงเป็นเพียงอัจฉริยะที่ยังไม่เติบโตเต็มที่ เยาว์วัยเกินไป ไม่นับว่าเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงนัก