กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 อสูรกึ่งอสูร และอสูรแท้
ราตรีกาลลึกซึ้ง หมู่ดาราพร่างพรายราวกับภาพวาด
ภายในลานบ้าน เจ้าลาน้อยกำลังเคี้ยวหญ้าหอมที่เปื้อนเลือดอย่างขยันขันแข็ง สีหน้าของมันดูเพลิดเพลินยิ่งนัก
หญ้าหอมเหล่านี้แต่เดิมล้วนถูกรองไว้ใต้เนื้ออสูร เพื่อใช้กลบกลิ่นอายพลังโลหิตของเนื้ออสูร
“กินเถิด เจ้าก็ถือว่าเหนื่อยมามากแล้ว”
ฉู่เหลียงเพิ่งค้นพบว่าเจ้าลานี้ไม่รังเกียจกลิ่นคาวเลือด จึงโยนหญ้าหอมทั้งหมดให้มันไป
จากนั้นเขาก็นำอาวุธลับ เกราะอ่อน ผงกระตุ้นโลหิต และของอื่นๆ ที่ซื้อมาในวันนี้วางลงบนโต๊ะหิน แล้วทำการวิวัฒน์ไปทีละชิ้นตามลำดับ
“เกาทัณฑ์แขนเสื้อ อาวุธลับกลไก แม้ฝีมือการผลิตจะค่อนข้างหยาบ แต่ก็นับว่าใช้งานได้จริงมาก”
ฉู่เหลียงเริ่มวิวัฒน์เกาทัณฑ์แขนเสื้อเป็นอย่างแรก