0035

⬢⬢⬢

ตอนที่ 35 ฉู่เหลียงหนีไปแล้วหรือ?

“ฮึ่ม...”

ท้องฟ้าเริ่มมืดค่ำ เจ้าลาร้องออกมาคำหนึ่งพร้อมกับแหงนหน้าขึ้น

ฉู่เหลียงถือดาบยาวที่หยดเลือดไม่ขาดสาย ร่างกายโชกเลือด เขาฟาดฟันดาบลงไปทีละครั้งราวกับกวาดเกี่ยวรวงข้าว ปลิดหัวของเหล่าสมาชิกสำนักอาภรณ์ครามไปทีละคน

ความจริงแล้วเรื่องนี้ง่ายดายเสียยิ่งกว่าการเกี่ยวรวงข้าว

อย่างน้อยฉู่เหลียงก็รู้สึกเช่นนั้น

คนที่ยังเหลือชีวิตอยู่ส่วนใหญ่ต่างพากันร้องขอชีวิต

“ไว้ชีวิตด้วย ไว้ชีวิตข้าด้วยเถิด!”

“น้องชาย จอมยุทธ์น้อย... ท่านปู่ผู้ยิ่งใหญ่ ได้โปรดละเว้นชีวิตข้าน้อยสักครั้ง ข้าน้อยยินดีจะเป็นวัวเป็นม้าให้ท่าน!”