0009

⬢⬢⬢

ตอนที่ 9 บุกถึงประตูทวงหนี้เงิบ

หวังหลังค่อมมาถึงแล้ว

มันยืนอยู่หน้าประตูรั้วเรือน ด้านหลังมีพวกอันธพาลหมู่บ้านสองสามคนยืนอยู่

เอี๊ยด...

ฉู่เหลียงผลักบานประตูรั้วออก ใบหน้าไม่ได้แสดงอารมณ์ใดเป็นพิเศษ กวาดสายตามองดูเพียงครู่หนึ่ง

“พวกเจ้ามีธุระอันใด?” เขาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่ยินดียินร้าย

“พี่เหลียง คือเรื่องเป็นอย่างนี้ เหอเหอ... ท่านดูสิ เงินที่ท่านเคยหยิบยืมพวกข้าพี่น้องไปก่อนหน้านี้ ถึงเวลาที่ควรจะต้องคืนแล้วใช่หรือไม่?”

“อ้อ? ข้าเคยหยิบยืมเงินพวกเจ้าด้วยหรือ?”

ฉู่เหลียงมีสีหน้าสงบนิ่ง ไม่ผิดไปจากที่คาดไว้ พวกอันธพาลหมู่บ้านเหล่านี้ทนไม่ไหวจนได้