กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 8 ให้ฉู่เหลียง? สิ้นเปลืองนัก!
ตอนที่ 8 ให้ฉู่เหลียง? สิ้นเปลืองนัก!
ฉู่เหลียงลูบแก้มของตนเอง
ใบหน้าของเขาซูบลงเล็กน้อย คิ้วและดวงตาดูคมเข้มขึ้น ดูไม่กำยำเหมือนแต่ก่อน ทว่ากล้ามเนื้อทั่วร่างกลับแน่นตึงกว่าเดิม
ทว่าในสายตาของคนในหมู่บ้าน การที่เขาซูบผอมลงคือการถูกโรคภัยรุมเร้า ส่วนใหญ่ต่างคิดว่าเขาคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน
“วางใจเถิด ข้ายังไม่ตายง่าย ๆ หรอก!”
ฉู่เหลียงสนทนากับฉู่ซานสองสามประโยค
สุดท้ายฉู่ซานก็จากไปพร้อมกับความกังวลเต็มหัวใจ
ฉู่เหลียงกำลังจะปิดประตูรั้ว สายตากวาดมองไปนอกลานบ้านอย่างไม่ตั้งใจ พลันเห็นอันธพาลหมู่บ้านท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ หลายคน