กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 แกมานี่เลยนะ
ซูเถากระแทกด้ามไม้กวาดลงบนพื้น
“โจวหลาน ขอแค่เธอต้องการ ฉันจะอยู่ตรงนี้เสมอ”
เซี่ยเนี่ยนอันกอดปึกกระดาษสีแดง เดินมาจากทางซุ้มประตูดอกไม้
“ฉันก็อยู่ตรงนี้เสมอเหมือนกัน”
ย่าฟู่ยืนมองทั้งสามคนนิ่งอยู่ในห้องหนังสือ สายตามีแต่ความหวนรำลึกอดีต
พอมองพวกเธอแล้ว เหมือนได้เห็นสหายในวันวานของตัวเอง
เพราะแต่งงานและส่งตัวจากที่เดียวกันไม่ได้ ซูเถาจึงเสนอให้โจวหลานส่งตัวออกจากบ้านของเธอ
ซูเถาจัดห้องนอนที่ตัวเองพักอยู่ให้เรียบร้อย เพื่อยกให้โจวหลานใช้เป็นห้องส่งตัวเจ้าสาว