กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 345 เงียบงันไร้สุ้มเสียง
กลัวว่าซูซิ่งจะเป็นห่วง ซูเถาจึงหยิบบัตรครูชั่วคราวออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างภาคภูมิใจ
“พี่ซิ่ง ตอนนี้ฉันเป็นครูแล้วนะ มีทั้งเงินเดือนทั้งเงินอุดหนุนทุกเดือนเลย”
“หมู่บ้านหลิวเจียของพวกเราก็มีอาชีพเสริมด้วย ฉันถักเสื้อไหมพรมกับคนอื่น ได้เงินมาตั้งเยอะแน่ะ”
“ถ้าพี่ไม่เชื่อ ลองถามพี่อิ๋งอิ๋งดูก็ได้ว่าเสื้อไหมพรมที่ฉันถักเป็นยังไง”
ซูเถาโกหกได้หน้าตาเฉย ไม่รู้สึกกระดากอายสักนิด
ยังไงเธอก็ต้องหาที่มาที่ไปให้เงินของตัวเองให้ได้
ไม่อย่างนั้น จะเอาเงินออกมาใช้แบบเปิดเผยได้ยังไงกันล่ะ
นี่ถือเป็นการปูทางไว้ก่อนว่าตัวเธอมีเงิน
ซูซิ่งรู้ว่าซูเถาพูดเพื่อให้เธอสบายใจ จึงพูดราวกับกำลังโอ๋เด็กว่า “จ้า น้ำตาลทรายแดงช่วงอยู่เดือนของพี่ คงต้องพึ่งเธอแล้วล่ะ”