เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 344 น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า
เจี่ยเหรินโดนพวกซูเถาซ้อมจนเข็ดขยาด พอเดินไปข้างหน้าได้แค่สองก้าว ก็สบเข้ากับสายตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อของซูเถา ทันใดนั้นทั่วทั้งร่างก็พลันเจ็บระบมขึ้นมาทันที
“พ่อ ซิ่งเอ๋อร์อยากกลับบ้าน ก็ให้กลับไปเถอะจ้ะ” เจี่ยเหรินหลบอยู่ข้างหลังเจี่ยโส่วเถียนแล้วเอ่ยเกลี้ยกล่อมเสียงเบา
อย่างมากก็แค่รออีกสองวันให้ซูซิ่งหายโกรธ ค่อยไปรับตัวกลับมาใหม่
ตอนนี้เขาไม่อยากโดนตีอีกแล้ว แค่ขยับตัวนิดเดียว ทั่วทั้งร่างก็เจ็บแสบไปหมด
อู๋เฟิ่งหลานไม่ยอมรับพลางพึมพำเสียงเบาอย่างไม่พอใจ “จะไปก็ไปสิ”
“ไปแล้วก็ไม่ต้องกลับมาอีกนะ”
“ตัวผลาญเงินสองคน มีอะไรน่ารั้งไว้กัน”
ซูเยว่อิงทนฟังอยู่นิดหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจริงๆ
เธอส่งลูกให้ซูเหมยอุ้มไว้ แล้วหันไปกระตุกยิ้มแหยๆ ให้เจี่ยโส่วเถียน