ตอนที่ 143 ยังเป็นเด็กอยู่เลย

ตอนที่ 143 ยังเป็นเด็กอยู่เลย

“ทำไมเขาถึงต้องให้พวกนายพาไปที่ห้องของโจวหลานด้วยล่ะ”

ซูเถาสงสัยมาก เรื่องขโมยของแบบนี้ เฝิงเว่ยกั๋วทำคนเดียวยังได้เลย แถมสะดวกกว่าด้วยซ้ำ ทำไมต้องลากคนอื่นมาอีกสองคน

ซวนจื่อเงยหน้าขึ้นมองหัวหน้ากองการผลิตกับผู้ใหญ่บ้านแวบหนึ่ง แล้วพูดเสียงเบา “ไอ้สองจอมเหลวไหลสะเดาะกลอนเป็นครับ”

เอาเถอะ นับว่าเป็นทักษะที่ใช้ประโยชน์ได้จริงเชียว

มิน่าล่ะถึงไม่ได้ยินเสียงงัดแงะพังแม่กุญแจ ที่แท้ในกลุ่มก็มีช่างฝีมืออยู่นี่เอง!

ทั้งผู้ใหญ่บ้านและหัวหน้ากองการผลิตต่างไม่มีท่าทีประหลาดใจ ดูท่าแล้วคงรู้เรื่องนี้กันอยู่ก่อน

ซูเถาหิ้วคอเฝิงเว่ยกั๋วที่แอบกระดึ๊บหนีไปได้อีกกว่าหนึ่งเมตรขึ้นมา แล้วโยนโครมลงตรงหน้าคนทั้งสอง