ตอนที่ 142 ลูกแม่

ตอนที่ 142 ลูกแม่

“ผู้ใหญ่บ้านคะ ลูกชายฉันขี้ขลาดมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีทางทำเรื่องลักขโมยแน่นอน เรื่องนี้ต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ๆ ค่ะ”

“ทุกคนก็เห็นเขาโตมากับตา เขาเป็นคนยังไง ทุกคนย่อมรู้อยู่แก่ใจ”

“ลูกเอ๊ย แกพูดซิว่าจริงไหม”

เมียหลิวกุ้ยดึงมือลูกชายไว้ พลางส่งสายตาให้ตลอดเวลา

ชาวบ้านที่มามุงดูต่างก้มหน้าไม่พูดไม่จา เจ้าซวนจื่อกับหลิวสองจอมเหลวไหลนั้นทุกคนเห็นโตมากับตาจริงๆ นั่นแหละ ทว่าความประพฤติก็ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย

เรื่องดีไม่เคยทำ เรื่องระยำไม่เคยเว้น

แค่ไปยืนมุงดูเรื่องสนุกที่บ้านเพื่อนบ้าน ถ้าไม่ได้หยิบฉวยอะไรติดไม้ติดมือกลับมา พวกมันคงรู้สึกเหมือนยังไม่ได้ก้าวขาออกจากบ้าน

พอซวนจื่อเห็นแม่ตัวเองมา ก็ร้องห่มร้องไห้โอดครวญขึ้นมาทันที

“แม่ ผมไม่ได้ขโมยของจริงๆ นะ”