เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 310 ยอดนักสืบชิโอริ
ไม่ต้องรอนานนัก เหล่า,นักเรียนที่ทยอยเดินกันเป็นกลุ่มสองสามคนก็เริ่มเดินออกมาจากอาคารเรียน
เสียงหัวเราะอันสดใสลอยอบอวลอยู่เหนือโรงเรียน มาพร้อมกับบรรดาเด็กนักเรียนในชุดเครื่องแบบ รอยยิ้มที่เป็นธรรมชาติและไร้เดียงสาบนใบหน้าของพวกเขานับเป็นพลังแห่งวัยเยาว์ที่งดงามที่สุด
โทคาวะ ซาโยโกะถือกระเป๋าเป้สะพายหลังสองข้างไว้ด้านหน้าอย่างเรียบร้อย เธอเดินออกมาจากทางเดินอย่างช้า ๆ
เวลาเลิกเรียนค่อนข้างเร็วและยังอีกนานกว่าจะถึงเวลาพระอาทิตย์ตกดิน แต่เธอไม่ได้เตรียมตัวจะรั้งอยู่ในโรงเรียนนานนัก
หากเป็นนักเรียนคนอื่นตอนนี้คงกำลังวุ่นอยู่กับการทำกิจกรรมสนุก ๆ ร่วมกับเพื่อนในชมรม ท้ายที่สุดแล้วการเข้าสังคมก็ถือเป็นส่วนสำคัญของชีวิตนักเรียน ในอนาคตหลังเรียนจบ ความมั่นคงของความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลยังสามารถช่วยให้เผชิญหน้ากับชีวิตได้ดียิ่งขึ้น
ทว่าโทคาวะ ซาโยโกะเลือกที่จะปฏิเสธ
นี่ไม่ใช่เพราะเธอไม่ชอบคบหากับผู้อื่น อันที่จริงเธอยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะเข้าร่วมพิธีรีตองทางสังคมเหล่านี้ ในแง่หนึ่งมันก็ถือเป็นผลพวงจากการอบรมสั่งสอนที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ต่อให้สถานการณ์ปัจจุบันจะไม่เหมือนเดิมแล้ว แต่สไตล์การประพฤติปฏิบัติตัวของเธอก็ยังคงพยายามรักษาความเยือกเย็นสง่างามแบบเดิมเอาไว้ให้มากที่สุด
เพียงแต่ทั้งหมดนี้ต้องอยู่บนพื้นฐานความต้องการของตัวเธอเองด้วย