0310

⬢⬢⬢

ตอนที่ 309 แดนมายาใหม่

เมื่อถูกห่อหุ้มด้วยหมอกดำแห่งความพิกล จะมีความรู้สึกเบาหวิวราวลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างน่าประหลาด ราวกับนั่งเรือไวกิ้งในสวนสนุกแล้วถูกเหวี่ยงไปถึงจุดสูงสุด ร่างกายค่อย ๆ หยุดนิ่งไปพร้อมกับที่นั่งและเครื่องเล่น เหลือเพียงความรู้สึกไร้น้ำหนักที่ยังคงหลงเหลืออยู่หลังแรงเร่งหายไป

หากเป็นคนที่ชื่นชอบความตื่นเต้น แน่นอนว่าจะต้องชอบความรู้สึกขณะที่ถูกหมอกดำห่อหุ้มและเคลื่อนย้ายนี้เป็นอย่างมาก ทว่าหลี่ชูกวงกับเอ็ดเวิร์ดและเหล่าผู้ถอดรหัสคนอื่น ๆ นั้นไม่ใช่คนที่ชอบแสวงหาความตื่นเต้น แถมความรู้สึกแบบนี้พวกเขายังได้สัมผัสมาหลายครั้งแล้ว และหลังความตื่นเต้นนี้ สิ่งที่มักจะต้อนรับพวกเขาไม่ใช่ความโล่งใจที่ได้ลงจากเรือไวกิ้งกลับมาเหยียบพื้นดินอีกครั้ง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ชอบมันเลย

หลังจากล่องลอยอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุด ความรู้สึกสมจริงที่ได้ยืนบนพื้นดินก็แผ่กลับขึ้นมาจากฝ่าเท้าอีกครั้ง

ท่ามกลางแสงสว่างเบื้องหน้าค่อย ๆ เจิดจ้าขึ้น ในที่สุดทุกคนก็พ่นลมหายใจด้วยความโล่งอก

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เบื้องหน้าของพวกเขาไม่ใช่ทุ่งหญ้าผืนป่าที่อยู่ห่างไกลจากเมืองอีกต่อไป แต่เป็นถนนสายเล็กในเมืองที่ดูเรียบง่ายธรรมดา

ท้องฟ้าเบื้องหน้าเป็นสีฟ้าใสกระจ่าง แสงแดดส่องผ่านชั้นเมฆบาง ๆ ลงมาบนถนน อุณหภูมิอบอุ่นกำลังดี มีสายลมพัดโชยเบื้องล่าง ทำให้รู้สึกปลอดโปร่งทั้งกายและใจอย่างแท้จริง