เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 302 เอเมเกเน
แม้จะไม่รู้ว่ากลิ่นที่เกิดจากการเผาไหม้ของพืชชนิดนี้เหตุใดจึงมีแรงดึงดูดที่รุนแรงต่อเหล่าสัตว์ประหลาดเช่นนี้ แต่สำหรับอเล็กเซย์เป็นการส่วนตัวแล้ว เขากลับรู้สึกไม่ชอบกลิ่นนี้เอาเสียเลย
ทว่าเมื่อได้กลิ่นนี้ลอยฟุ้งขึ้นมาตามเปลวไฟ พร้อมกับผสมปนเปเข้ากับกลิ่นเหม็นของการเผาไหม้น้ำมันเบนซิน จนกลายเป็นกลิ่นอายชวนคลื่นไส้ที่ชวนให้พะอืดพะอมยิ่งขึ้น อเล็กเซย์ก็ยังคงฝืนความรู้สึกไม่สบายที่ประสาทรับกลิ่นส่งตรงไปยังสมองส่วนกลาง พร้อมกับฉีกยิ้มกว้างออกมาด้วยความโปร่งใส
“ฉันไม่ได้กำลังจุดไฟเผาป่าหรอกนะ แต่ว่าฉันยังอยากจะพูดสักประโยค……!”
“เผาเลย! เผาเลย! ดึงดูดไอ้พวกซีคาบลยัตนั่นมาให้หมดเลย!!”
แรงสั่นสะเทือนที่ส่งมาจากพื้นดินเริ่มมีความถี่เพิ่มมากขึ้น ราวกับว่าอเล็กเซย์สามารถมองเห็นภาพของคลื่นสัตว์ประหลาดอันเชี่ยวกรากที่กำลังพุ่งทะยานมาจากผืนป่าระยะไกลแล้ว
เขาจึงไม่ได้หยุดอยู่ตรงนั้นนานเกินไป หยิบพลั่วสนามและถังเปล่าขึ้นมา แล้ววิ่งหน้าตั้งไปยังทิศทางของกระท่อมผู้พิทักษ์ป่า
ไม่นานนัก หลุมไฟที่กำลังลุกโชนก็ถูกเขาทิ้งไว้เบื้องหลัง ถูกป่าไม้อันหนาทึบจนบดบังจนมองไม่เห็น แต่กลิ่นที่น่ารังเกียจนั้นก็ยังคงได้กลิ่นอย่างชัดเจนแม้ว่าเขาจะวิ่งออกมาได้ระยะทางประมาณหนึ่งร้อยเมตรแล้วก็ตาม
สำหรับจุดประสงค์ของอเล็กเซย์แล้ว นี่นับว่าเป็นเรื่องที่ดีอย่างแน่นอน