เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 301 สัญญาณเตือน
เสียงคำรามของสัตว์ประหลาดที่ดังก้องราวกับเสียงกลองศึกประกาศสงครามในสนามรบนี้ ทำให้เหล่าผู้ถอดรหัสทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างยกมือขึ้นปิดหูกันโดยสัญชาตญาณ เพราะในวินาทีที่เสียงนั้นลอยเข้าสู่โสตประสาท พวกเขาก็รู้สึกราวกับอวัยวะภายในกำลังสั่นพ้องไปพร้อมกับเสียงคำรามนี้
ปอดทั้งสองข้างคล้ายถูกสูบอากาศออกจนหมด หัวใจคล้ายจะกระโดดโลดเต้นทะลุออกมาจากอก ลำไส้เริ่มหดตัวเข้าด้านในจนเกิดอาการปวดเกร็งเป็นระลอก ความหวาดกลัวที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งมีจุดกำเนิดจากชีวิตผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของจิตใจโดยมิได้นัดหมาย และเอ่อล้นพวยพุ่งขึ้นด้านบน
มีเพียงอเล็กเซย์ เขาไม่ได้ยกมือขึ้นปิดหู แต่กลับมองไปยังทิศทางที่เสียงคำรามลอยมาในทันที หัวคิ้วขมวดมุ่น ศีรษะเงยขึ้นอย่างยากลำบาก ราวกับกำลังเดินฝ่ากระแสลมแรง
"นี่ มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!?"
แม้ในใจจะรู้ดีว่าที่มาของเสียงคำรามนี้คือผลงานของใคร แต่เอ็ดเวิร์ดก็ยังคงต้องฝืนทนกับความรู้สึกย่ำแย่ทั่วร่าง พร้อมกับตะโกนถามอเล็กเซย์เสียงดังขณะเอามือปิดหูไว้
"เรื่องที่ไม่สู้ดีเอาเสียเลย! ถึงแม้ในคู่มือเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าจะไม่เคยบันทึกสถานการณ์แบบนี้ไว้เลยก็ตาม แต่ฉันรู้สึกได้!"
อเล็กเซย์เงยหน้ามองท้องฟ้า บนท้องฟ้ายังคงปกคลุมไปด้วยเมฆครึ้ม มองไม่เห็นร่องรอยของดวงอาทิตย์ ความเร็วในการเคลื่อนตัวของกลุ่มเมฆนั้นรวดเร็วมาก ราวกับถูกคลื่นเสียงที่เกิดจากคำรามนี้พัดปลิวไป