0275

⬢⬢⬢

ตอนที่ 274 อดีตในกล่องกระดาษ

มนุษย์ในฐานะปัจเจกบุคคล ความสัมพันธ์ทางสังคมที่สร้างขึ้นเป็นอันดับแรกย่อมเป็นบิดามารดาและสายสัมพันธ์พ่อแม่ลูก หากตัดเรื่องอุบัติเหตุทั้งปวงออกไป พ่อแม่ย่อมเป็นวัตถุที่มนุษย์ผู้นั้นผูกพันลึกซึ้งที่สุดตลอดชั่วชีวิต

ทว่ากู้สือเขากลับมองข้ามความสัมพันธ์ทางสังคมซึ่งเป็นของตนเองชิ้นนี้มาโดยตลอด ทั้งที่ควรจะเป็นความสัมพันธ์ที่แนบชิดกับเขาที่สุดแท้ ๆ

เขาไม่มีทางไม่รู้ถึงความสำคัญของพ่อแม่ที่มีต่อคนคนหนึ่ง ในโลกเรื่องพิศวงลำดับที่สอง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ “บิดา” ในนามของตนเอง ณ ตอนนั้น เขาก็ยอมรับการมีอยู่ของอีกฝ่ายได้อย่างสมเหตุสมผล ทั้งยังเคยจินตนาการถึงความสัมพันธ์ที่แตกหักระหว่าง “บิดา” กับ “มารดา” แถมยังวิจารณ์เรื่องนี้อย่างเผ็ดร้อนเสียด้วยซ้ำ

หลักฐานเหล่านี้ล้วนบ่งชี้ว่า การรับรู้ของกู้สือที่มีต่อพ่อแม่นั้นปกติสมบูรณ์ดีทุกประการ และเขาสามารถยอมรับการมีอยู่ของพ่อแม่ได้อย่างเป็นธรรมชาติ

กระนั้น เขากลับหลงลืมพ่อแม่ของตัวเองมาโดยตลอด

นี่ต่างหากคือจุดที่ผิดปกติที่สุด

“เมื่อคิดแบบนี้ ทุกอย่างก็พลันลื่นไหลกระจ่างแจ้ง”

ความสับสนในสมองของกู้สือเริ่มจับตัวเป็นรูปเป็นร่างและชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อในที่สุดเขาสัมผัสโดนแก่นแท้ของปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ลองทบทวนเหตุการณ์ผิดปกติที่พบเจอระหว่างตามรอยอดีตให้ดี ภายในบ้านของตนเอง เขากลับไร้ซึ่งปฏิกิริยาใด ๆ ต่อทุกสิ่งที่เคยเป็นของตน แต่พอกลับรู้สึกใจหายวาบกับเรื่องที่เคยทำและสิ่งของที่หลงเหลือไว้ที่โรงเรียน