0274

⬢⬢⬢

ตอนที่ 273 วัยเด็ก

เมื่อออกจากบ้าน กู้สือยืนอยู่ใต้ตึกพักอาศัย ชั่วขณะหนึ่งเขากลับสูญเสียทิศทางในการเคลื่อนไหว

นอกจากห้องพักที่เขาอาศัยอยู่มาตลอดแล้ว ยังมีสถานที่ใดอีกบ้างที่คุ้มค่าให้ตัวเขาหวนกลับไปมอง?

ต้องบอกว่าแม้กระทั่งบ้านก็ยังไม่สามารถทำให้กู้สือมีความรู้สึกที่ชัดเจนได้ แล้วจะมีสถานที่ใดอีกบ้างที่สามารถกระตุ้นปฏิกิริยาของเขาได้?

กู้สือใช้มือขวาที่กำเป็นหมัดแตะบริเวณจมูกและปาก พยายามค้นหาเบาะแสบางอย่างจากความทรงจำของตัวเอง

ที่จริงแล้ว สถานะของเขาในตอนนี้ไม่ได้เป็นภาวะไร้อารมณ์เหมือนตอนที่เพิ่งกลายเป็นกึ่งเทพเลยแม้แต่น้อย เขามีแรงขับเคลื่อนและความสนใจมากพอต่อเรื่องอื่น ๆ แต่พอมาถึงเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเองโดยเฉพาะเรื่องในอดีตของตนเอง กลับสูญเสียการตอบสนองต่อสิ่งเหล่านี้ไปทั้งหมด

เขาไม่ใช่ว่าไม่มีความรู้สึก แต่ไม่สามารถตระหนักถึงสิ่งใดได้เลย ราวกับขนปังที่ถูกวางไว้ในห้องที่ดับไฟ แม้เขาจะมองไม่มันไม่เห็น แต่เมื่อเข้าใกล้แล้วทั้งสามารถได้กลิ่นหอมของขนมปังและสัมผัสถึงรูปทรงอันนุ่มฟูของมันได้ ทว่าในปัจจุบัน ในมุมมองของเขา ภายในห้องนี้กลับไม่มีขนมปังที่เรียกว่าอดีตอยู่เลยแม้แต่น้อย

"ความทรงจำของฉันตั้งแต่เริ่มเรียนมัธยมต้นจนถึงปัจจุบันนับว่าชัดเจน และฉันยังสามารถหวนระลึกถึงรสชาติทางอารมณ์ที่ตกค้างจากเหตุการณ์บางอย่างในตอนนั้นได้... หากพูดเช่นนี้ ปัญหาอาจเกิดขึ้นจากเรื่องราวในวัยเด็กก่อนและระหว่างมัธยมต้นสินะ?"