เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 224 “ทางออกฉุกเฉิน”
กู้สือเดินตรงไปข้างหน้าจนถึงสุดถนนด้านขวา และเมื่อเขาเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ ไม่นานเขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติที่เปลี่ยนแปลงไปในสภาพแวดล้อม
เขาหยุดเดินและหันกลับไปมองด้วยความตั้งใจ
ภาพที่เห็นคือถนนสายหลักของเขตลิงเบื้องหลังของเขาราวกับว่าอยู่ไกลออกไปเรื่อยๆ ทั้งที่เป็นระยะทางเพียงแค่ประมาณสามสิบเมตรเท่านั้น กลับไกลลิบราวกับขอบฟ้าที่ไม่มีวันเอื้อมถึง เสียงจอแจของเหล่านักท่องเที่ยวข้างหู2ก็พลอยถอยห่างออกไปเช่นกัน ราวกับตอนที่ดำน้ำลงไปใต้น้ำ ทิวทัศน์บนฝั่งกลายเป็นกลุ่มแสงมัวๆ มองเห็นไม่ชัดเจน เสียงภายนอกกลายเป็นเสียงหึ่งๆ ฟังไม่ได้ศัพท์
“รู้สึกเหมือนข้ามจากขอบเขตหนึ่งไปยังอีกขอบเขตหนึ่งเลยแฮะ ยิ่งน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ”
กู้สือลูบคางยิ้มเบาๆ แล้วหันกลับมาเดินหน้าต่ออย่างไม่เกรงกลัว
การที่เขาไม่ตื่นตระหนกนั้นย่อมมีเหตุผล แม้ว่าตัวเองจะดูเหมือนเข้ามาในสถานที่ที่ไม่ธรรมดา แต่ความเชื่อมโยงกับโลกภายนอกก็ไม่ได้ถูกตัดขาด และการรับรู้บางอย่างของเขายังคงอยู่
เมื่อเทียบกันแล้ว สถานการณ์ในตอนนี้กลับทำให้กู้สือรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง เขารอคอยอยู่หน่อยๆ แล้วว่าจะมีอะไรปรากฏอยู่ตรงหน้าตนเองต่อไป