0224

⬢⬢⬢

ตอนที่ 223 การรับรู้ (สุขสันต์วันชาติ)

กู้สือเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วตามทางเดินเล็ก ๆ เมื่อต้องเดินผ่านทางเส้นนี้ตามลำพังอีกครั้ง เขาก็ไม่รู้สึกว่าถูกจ้องมองเหมือนก่อนหน้านี้อีก

ดังนั้นเขาจึงก้าวออกจากทางเดินเล็ก ๆ สู่ถนนสายใหญ่ในเวลาอันรวดเร็ว ผ่านพุ่มไม้ที่ช่วยบังทิศทาง และเดินตามเส้นทางที่เคยไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเพื่อกลับมายังถนนใหญ่เบื้องหน้าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำอีกครั้ง

พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา แต่เขาเลือกที่จะเมินเฉยต่อการมีอยู่ของมันโดยตรง พร้อมกับอ้อมผ่านพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเพื่อเดินลึกเข้าไปในเขตเส้นประให้มากกว่าเดิม

หากอ้างอิงจากแผนที่ จุดหมายปลายทางของเขาคือเขตลิงซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่งของเขตเส้นประทั้งหมด แม้ว่าในแผนที่จะไม่ได้แสดงตำแหน่งของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเอาไว้ แต่หลังจากที่เขาทำการประเมินคร่าว ๆ โดยอาศัยสิ่งปลูกสร้างบริเวณใกล้เคียง เขาก็แน่ใจว่าหากเดินจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมุ่งเข้าสู่ภายในเขต ผ่านห้องทำงานผู้อำนวยการสวนสัตว์และศูนย์พนักงานแล้วเดินตรงไปอีกสักระยะ ก็คือที่ตั้งของเขตลิง

กู้สือเดินไปตามขอบทาง ชุดยูนิฟอร์มพนักงานสีดำทำให้เหล่านักท่องเที่ยวพากันเมินเฉยต่อตัวเขาโดยไม่รู้ตัว ซึ่งช่วยให้เขาซ่อนตัวได้ดียิ่งขึ้น

ทว่าตั้งแต่ครู่ก่อนหน้านี้แล้ว เขากลับสังเกตเห็นว่าจำนวนนักท่องเที่ยวบนถนนเริ่มลดน้อยลงทีละน้อย

"จำนวนนักท่องเที่ยวลดลงไปหน่อย ดูเหมือนว่าน่าจะใกล้ถึงเวลาเที่ยงแล้วจริง ๆ สินะ"