0170

⬢⬢⬢

ตอนที่ 169 งานเลี้ยงอาหารเช้าอันยิ่งใหญ่

“พาคุณกู้สือไปยังห้องจัดเลี้ยงอย่างถูกต้อง”

กู้สือรับความคิดใหม่นี้มาอย่างพึงพอใจ และเดินตามสตรีผู้นำทางเข้าไปในประตูห้องจัดเลี้ยง

เมื่อครู่นี้เขาจงใจขโมยระยะทางช่วงที่เท้าของสตรีท่านนี้ก้าวออกห่างจากขั้นบันได ทำให้ก้าวที่เดิมทีเธอควรจะเหยียบลงบนขั้นบันไดนั้นตกลงไปในความว่างเปล่า ร่างกายเสียการทรงตัวจนล้มลง

เวลาที่คนเราเข้าสู่สภาวะกะทันหัน สมองมักจะสูญเสียการคิดวิเคราะห์อย่างมีสติ และไม่สามารถถูกควบคุมด้วยเจตจำนงดั้งเดิมได้ ดังนั้นความคิดที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ จึงมักจะอยู่บนพื้นฐานของสัญชาตญาณทางชีวภาพ และความคิดที่แท้จริงซึ่งถูกซ่อนไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ

กู้สือใช้จุดนี้เองในการล่วงรู้ถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของสตรีท่านนี้

ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนหวาดระแวงเกินเหตุ เพียงแต่เขายังไม่คุ้นเคยกับที่นี่ เมื่อมีคนปรากฏตัวขึ้นเพื่อนำทางให้ เขาย่อมต้องยืนยันความคิดที่แท้จริงของอีกฝ่ายเสียก่อน จึงจะรับประกันความปลอดภัยขั้นพื้นฐานได้ เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองถูกพาไปยังมุมมืดแปลกๆ โดยไม่รู้ตัว

และเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีเจตนาร้าย เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องปล่อยให้เธอล้มจริงๆ สำหรับสุภาพสตรีผู้ทรงเกียรติคนหนึ่ง การทำเช่นนั้นดูเสียมารยาทจนเกินไป

“ครั้งหน้าต้องลองใช้วิธีคิดแบบใหม่ดู ถ้ามเอาแต่ทำให้คนอื่นล้ม เกิดวันไหนฉันประคองไว้ไม่ทันขึ้นมา ไม่ใช่ว่าจะเกิดเรื่องใหญ่หรอกหรือ?”