0133

⬢⬢⬢

ตอนที่ 133 ข้ามสะพาน

ขบวนแห่สีขาวเลี้ยวโค้งแล้วเดินกลับมายังลานศาลาตั้งศพ ใกล้จะถึงประตู ผู้ประกาศสองข้างทางยังคงเป่าปี่สั่วน่าเสียงดังเป็นครั้งสุดท้าย

ภายในลานบ้าน คนหลายคนไม่ได้ไปร่วมแห่ศพยืนมองดูการกลับมาของขบวนแห่อยู่ข้างเพิงพัก ซึ่งรวมถึงคุณยายด้วย

กู้สือถือธงเรียกวิญญาณเดินตามคนข้างหน้าเพิ่งจะก้าวเข้ามาในลาน ก็เห็นว่าบริเวณที่ว่างตรงกลางลานบ้านมีคนใช้โครงเหล็กค้ำสะพานโค้งสูงสามสี่เมตรขึ้นมา บนสะพานคลุมพื้นผิวด้วยผ้าสีขาว แต่บริเวณใต้ท้องสะพานและหัวสะพานทั้งสองข้างกลับแขวนแถบผ้าสีสันสดใส

"นี่มันอะไรกัน……?"

กู้สือมองสะพานนั้นอยู่สองสามที มองไม่ออกว่ามีความหมายกลไกอย่างไร จึงเดินตามขบวนลึกเข้าไปในลานต่อ สายตาถูกบังไว้ด้วยเพิงพัก

ทางด้านหน้า ผู้นำทางหยุดฝีเท้า พาขบวนมาหยุดอยู่หน้ากองภูเขาจำลองที่ก่อขึ้นจากกระดาษเงินกระดาษทอง แล้วหันไปพูดกับผู้เป็นพ่อที่อุ้มภาพถ่ายผู้ล่วงลับของปู่ยืนอยู่หัวขบวน

"หาคนมาจุดไฟอันนี้ แล้วพาขบวนเดินวนรอบหนึ่งก็พอ"

พ่อพยุงรับคำพอดีกับที่คุณยายยืนฟังบทสนทนาของพวกเขาอยู่ข้างๆ นางจึงเดินกลับเข้าไปในศาลาตั้งศพ หยิบไฟแช็กอันหนึ่งออกมา