เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 132 แห่ศพเวียนเมือง
กู้สือเพิ่งสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันแปลกประหลาดนั้น ก็ราวกับถูกพันธนาการทั่วทั้งร่างจนแทบขยับเขือกไม่ได้ ท่อนขาราวกับถูกตรึงเอาไว้ แรงกดที่กดทับร่างกายบังคับให้เข่าของเขาโค้งงอลงไปเองโดยไม่รู้ตัว บังคับให้เขาต้องคุกเข่าลงกับพื้น
เขาทำได้เพียงใช้เจตจำนงฝืนพยุงร่างของตัวเองไว้ พร้อมกับรักษาสมดุลของถาดในมือ ในขณะเดียวกันก็ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังหลวี่หนานซาน
ทว่าหลวี่หนานซานในเวลานี้กลับหันหลังให้เขา จึงมองไม่เห็นสายตาของเขาเลย
ในเวลาเดียวกันกู้สือก็สังเกตเห็นว่าบรรดาญาติพี่น้องที่ยืนอยู่ด้านหน้าต่างก็อยู่ในสภาพปกติราวกับไม่ได้
“มีแค่ฉันที่สัมผัสได้ถึงพลังของหลวี่จู่สินะ…?”
กู้สือเม้มริมฝีปากด้วยความลังเลและอยากจะส่งเสียงเตือนหลวี่หนานซาน แต่ติดที่ว่าหากส่งเสียงโดยพลการในตอนนี้จะไปรบกวนการทำพิธีกรรมทางศาสนาหรือไม่ สุดท้ายจึงไม่ได้พูดอะไรออกมา
หลังจากดิ้นรนอยู่ภายใต้แรงกดดันครู่หนึ่ง กู้สือก็เริ่มสังเกตเห็นความแตกต่างที่อยู่ภายในนั้นทีละน้อย
เขาก็เคยสัมผัสการจับจ้องของหลวี่จู่ในโลกความฝันมาแล้ว ความรู้สึกวิกฤตราวกับมีคมดาบแขวนอยู่บนหัวที่ชวนให้รู้สึกเสียวสันหลังวาบจนถึงตอนนี้ก็ยังคงจำได้ขึ้นใจ