เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 128 ไร้ซึ่งเทพ
หากจะบอกว่าพลังของเทพเจ้าคือคลื่น งั้นสายตาที่พวกเขาทอดมองลงมาก็คือเส้นด้ายที่สั่นไหวอยู่ตลอดเวลา ขอแค่มีความถี่เท่ากันกับมัน ก็สามารถใช้เส้นด้ายนี้ปลอมแปลงตนเองเป็นพลังเพื่อเดินทางไปมาระหว่างกาลเวลาได้
อามอนสังเกตเห็นการจับจ้องจากเบื้องบนตอนที่บทขับร้องท่อนที่เจ็ดปรากฏขึ้น
การรับรู้ที่แหลมคมของเขาทำให้ระบุแหล่งที่มาของการจับจ้องนี้ได้อย่างรวดเร็วว่ามีฐานะสูงส่งเป็นอย่างมาก ทั้งสภาพของมันยังดีกว่าหลวี่จู่ที่กำลังพักฟื้นอยู่ในถ้ำสวรรค์อย่างน้อยหนึ่งขั้น
ด้วยความรู้สึกอยากรู้อยากเห็น เขาจึงเกาะติดเส้นด้ายเส้นนั้นทันที และใช้ประโยชน์จากวงจรพลังที่ถูกส่งผ่านการจับจ้องเพื่อสะกดรอยตามไปยังจุดกำเนิดของมันแบบย้อนกลับ
จากนั้นอาศัยการหลอกลวงเล็กน้อย เขาก็ลอบเข้าไปในวงจรการจับจ้องได้อย่างราบรื่น และพุ่งทะยานขึ้นไปตามเส้นด้าย