กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 123 มหาเซียนพังพอนเหลือง
“อาสือ? อาสือ?”
เสียงเรียกติดต่อกันของยายปลุกให้กู้สือตื่นจากอาการเหม่อลอย เขาเผลอส่งเสียง “หืม?” ออกมาตามความเคยชิน ก่อนจะดึงสติกลับมาได้เมื่อสายตาโฟกัสไปที่ยาย
“อ่า ผมแค่กะว่าจะพักผ่อนสักหน่อย ผล็อยหลับไปโดยไม่ทันระวังตัว… เฮะเฮะ”
“โอ๊ย นั่นก็แปลว่าเหนื่อยแล้วไม่ใช่รึไง”
ยายช่วยจัดแขนเสื้อที่ยับย่นให้กู้สือ
“อาสือเอ๋ย เหนื่อยนักก็ไปพักผ่อนเถอะนะ”
“ไม่เป็นไรครับยาย ผมไปเดินรับลมเดี๋ยวก็หายแล้ว”
เห็นกู้สือไม่มีทีท่าว่าจะยอมไป ยายจึงไม่ได้เซ้าซี้ต่อ ทำได้เพียงเอ่ยปากกำชับอีกสองสามคำให้เขาดูแลสุขภาพให้ดี