เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 122 ไม่สามารถเข้าถึง
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวท้องฟ้าก็มืดครึ้มลง ญาติส่วนใหญ่ที่กินข้าวเต้าหู้เสร็จต่างก็ทยอยกันกลับไป ส่วนคนที่เหลือช่วยกันเคลียร์โต๊ะให้สะอาด ล้างชามและจานเสร็จแล้ว ก็ค่อย ๆ แยกย้ายกันไป
ไม่นานนัก ในศาลาตั้งศพก็เหลือเพียงญาติไม่กี่คนที่คุ้นหน้าคุ้นตา และอีกหลายคนที่เตรียมตัวร่วมเฝ้าศพ
กู้สือ Nั่งอยู่หลังฉากกั้นอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเดินออกไปด้านข้างเพื่อขอยืมมือถือจากคุณย่า
เนื่องจากไม่รู้ว่าตอนนี้หลวี่หนานซานสะดวกรับสายหรือไม่ กู้สือจึงไม่ได้โทรไปสุ่มสี่สุ่มห้า แต่ส่งข้อความสั้นไปหาเขาอย่างเรียบง่าย บอกเขาว่า "ยายสี่" ไม่ได้เผ่นหนีไปไหน และถามเขาว่าหลังจากนี้ควรทำอย่างไรต่อดี
แต่ที่น่าเสียดายคือ รออยู่ครู่หนึ่ง กู้สือก็ไม่ได้รับการตอบกลับ เขาจึงจำต้องส่งข้อความสั้นไปอีกรอบ บอกให้หลวี่หนานซานไม่ต้องตอบข้อความ จากนั้นก็ลบประวัติการส่งข้อความทิ้ง แล้วคืนมือถือให้คุณย่า
อันที่จริงกู้สือยังมีอีกสองวิธีที่จะติดต่อกับหลวี่หนานซาน
อย่างแรกคือการจุดธูปเพื่อดึงดูดความสนใจของหลวี่จู่ ซึ่งนี่เป็นวิธีที่หลวี่หนานซานรับรองด้วยตัวเอง และก่อนหน้านี้ไม่นานเขาก็เคยทำแบบนี้มาแล้ว จัดว่ามีความคุ้นเคยเป็นอย่างดี
แต่ปัญหาในตอนนี้ก็คือ "ยายสี่" ได้จ้องเขม็งมาที่เขาแล้ว แม้ว่านางจะหวาดกลัวภาพลักษณ์ที่เขาปลอมแปลงขึ้นมาจนไม่กล้าขัดแย้งกับเขาก็ตาม แต่นี่ไม่ได้หมายความว่านางจะปล่อยพฤติกรรมแปลก ๆ ของเขาไปโดยไม่สนิท