0105

⬢⬢⬢

ตอนที่ 105 ความจริง

เสี้ยววินาทีก่อนที่ควันดำจะแตะตัวทั้งสองคน ลำแสงเจิดจ้าก็ปะทุออกมาจากร่างของหลวี่โหย่วเซิง

ราวกับปุยหลิวที่ถูกจุดไฟ ควันดำภายใต้แสงส่องสว่างก็ละลายหายไปในทันที สลายจนหมดสิ้นพร้อมเสียงซู่ซ่า พลางส่งกลิ่นไหม้โชยออกมาเป็นระยะ

จากนั้นก็มีเสียงหอนแหลมบาดหูส่งมา ทว่าครั้งนี้เสียงร้องกลับแหลมคมยิ่งกว่า ปนเปกับความแค้นเคืองอย่างถึงที่สุด ราวกับเป็นเสียงครวญครางครั้งสุดท้ายของควันดำก่อนถูกกำจัด

หลวี่โหย่วเซิงเตรียมพร้อมจะสละชีวิตไว้แล้ว ร่างกายตั้งท่าป้องกันโดยสัญชาตญาณ คอยปกป้องทั้งตัวเองและเซี่ยเจิ้งอี้

แต่สถานการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้กลับทำให้เขาแยกไม่ออกชั่วขณะว่าอะไรคือความจริง

"ฉันฝันอยู่หรือเปล่ากันแน่... นี่มันความจริงจริง ๆ หรือ..."

หลวี่โหย่วเซิงพึมพำกับตัวเอง แล้วก็ได้ยินเซี่ยเจิ้งอี้ที่อยู่ตรงหน้าเปล่งเสียงสั่นเครือราวกับกำลังสารภาพผิด

"สมแล้ว... ที่เป็นหลวี่จู่..."