เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 นักพรตเต๋า
เมื่อพระภิกษุณบทสวดมนต์ย่อมแตกต่างจากคนทั่วไปอย่างสิ้นเชิง
ไม่ใช่ว่ากู้สือไม่เคยฟังผู้อื่นสวดมนต์ สมัยที่เขายังเด็กมักจะได้ยินคุณยายหลายท่านละแวกบ้านมารวมตัวกันสวดอยู่บ่อยครั้ง
แม้ว่าเวลาพวกท่านสวดจะใช้ภาษาถิ่น แต่กู้สือก็ยังพอจะฟังเนื้อหาคร่าว ๆ ออก
ทว่าการสวดมนต์ของพระภิกษุนั้นแตกต่างออกไป น้ำเสียงและถ้อยคำที่ใช้ในการสวดล้วนโน้มเอียงไปทางเสียงต้นฉบับภาษาสันสกฤตดั้งเดิม เว้นแต่จะมีคำศัพท์บางคำที่กู้สือรู้จัก ไม่อย่างนั้นเขาก็คงฟังไม่รู้เรื่องเลยว่าพวกเขากำลังสวดอะไรกันแน่
เขายืนอยู่หน้าเบาะกราบพร้อมกับญาติผู้ใหญ่อคนอื่น ๆ อย่างสงบเสงี่ยม ฟังพระสูตรที่ลอยเข้าหูมาไม่ขาดสาย พร้อมกับคอยสังเกตความเคลื่อนไหวของร่างสีแดงที่อยู่ตรงหน้า
“……กามินี คากานา จิตากาลี สวาหา”
“ตึ้ง—”
พร้อมกับเสียงเกราะไม้รูปปลาเคาะดังขึ้น พระภิกษุจีวรแดงที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของหลายคนก็คุกเข่าลงพร้อมกับพระภิกษุรูปอื่น ๆ